Toelichting op Tomatito en Carlos do Carmo.

Tomatito:                                                                                                 Tomatito swingt deuren van oude flamencotempels open om andere muziek toe te laten, geeft uiting aan de levens van de derde en vierde generatie zigeunerartiesten. Aan hun manier van leven en hun gevoelens: mensen die hun leven maximaal leven.

Tomatito is de artiestennaam van José Fernández Torres, Spaanse flamencogitarist. Hij werd geboren in Almería en ontdekt door de fenomenale Paco de Lucía. Tomatito werkte onder andere samen met de legendarische flamencozanger Camarón de la Isla.

De gitarist groeide op te midden van grote flamencogitaristen, waaronder zijn vader en grootvader, beide Tomate genoemd, en zijn oom Nino Miguel. Al op jonge leeftijd was Tomatito (letterlijk tomaatje, naar zijn vader en grootvader) een sensatie. Zijn eerste publieke optreden onder de naam Pepín Fernández  was op tienjarige leeftijd in de pena van Almería, waar hij optrad als begeleider. Sindsdien was hij daar met grote regelmaat te bewonderen. Na de verhuizing van zijn familie naar Málaga in 1970, wist vader El Tomate een vaste plaats voor hem te krijgen in het cuadro flamenco van de Taberna Gitana in Marbella. Naast het begeleiden van zangers en dansers speelde hij solostukken van Paco de Lucía. In die tijd begeleidde Tomatito vele grote namen, waaronder Pansequito en Lebrijano, en Paco de Lucía zelf. De legendarische cantaor (zanger) Cameron de la Isla bezocht deze taverna veel. Tijdens een festival in 1973 vroeg Camaron hem te begeleiden. Hier begon een 18-jarige samenwerking tussen twee kunstenaars, die tot de dood van Camaron in 1992 duurde. Samen hadden ze een hit (La leyenda del tiempo).

Tomatito is een graag geziene gast op vele internationale festivals als Montreux, New York en Balilea, het Internationale Muziek Festival van Istanbul, het gitaarfestival van Lyon en veel meer. Ook maakte hij tournees in onder andere Japan, Zwitserland, Frankrijk en Duitsland.

In zijn al lange loopbaan trad hij op met heel wat grootheden als Frank Sinatra, Elton John, George Benson, Neneh Cherry en John McLaughlin. Zijn samenwerking met de pianist Michel Camilo leverde de cd´s ´Spain´ (2000) en ´Spain Again´ (2006) op.

De muziek van Tomatito is een bijzondere versmelting van traditionele flamenco en jazz in de beste traditie van de Flamenco Nuevo. Ook experimenteerde hij, bijvoorbeeld op het album ´Barrio Negro´, met Afro-Cubaanse en Braziliaanse muzieksoorten.

Beroemde ´flamencos´ die Tomatito zeer bewonderen zijn José Mercé en El Cigala maar ook de onlangs overleden Enrique Morente was een groot bewonderaar. Internationale muzikanten die hem op hun beurt beïnvloeden zijn George Benson, Miles Davis, Charlie Parker maar ook de blues en rock latino artiesten Santana, BB King en Eric Clapton. Deze invloeden zijn onmiskenbaar te horen in Tomatito´s muziek.

Wie de kans heeft Tomatito te bewonderen, zal dit nimmer vergeten. Flamenco muziek in zijn puurste vorm, gelardeerd met jazz, latino en rock. Maart 2012 presenteert Tomatito zijn nieuwste album.

Ware Fado-legende: Carlos do Carmo

Hoewel deze icoon van de Portugese muziek de zeventig al is gepasseerd, klinkt zijn stem tijdloos en heel bijzonder. Nog steeds roert hij zijn publiek tot tranen. Carlos do Carmo wordt met zijn warme stem en kruising van traditionele fado, jazz en Franse chansons in eigen land al vanaf 1963, toen zijn eerste album verscheen, op handen gedragen. Ook internationaal heeft hij een grote aanhang. Carlos do Carmo vertolkt de traditionele levensliederen van Portugal op een indrukwekkende wijze. Daarbij is hij een van de zangers die de fado openstelde voor andere muziekstijlen. Do Carmo neemt een voorbeeld aan tal van artiesten, onder wie Frank Sinatra, Jaques Brel, Elis Regina en José Afonso.

Carlos do Carmo werd in 1939 in Lissabon geboren. Zijn moeder is Lucília do Carmo, een van de grote namen uit de fadogeschiedenis van de twintigste eeuw. In het fadohuis van zijn moeder, een combinatie van eetgelegenheid en podium voor vertolkers van de fado,  kwam zijn stem tot volle bloei. Een enorme reeks albums volgde, en veel daarvan bereikten de gouden of platina status. In 1976 vertegenwoordigde Do Carmo Portugal bij het Eurovisie Songfestival. Begin jaren tachtig was hij de eerste Portugese artiest van wie een album verscheen op het toen net opkomende medium CD.

Carlos do Carmo ontving prijzen voor al zijn albums, zowel vanwege hun kwaliteit als vanwege de verkoopcijfers. Por morrer uma andorinha, Duas lágrimas de orvalho, Bairro Alto, Gaivota, Canoas do Tejo, Os Putos, Lisboa, Menina e Moça en Estrela da tarde zijn slechts enkele van zijn grootste successen.
Zijn internationale bekendheid dankt hij, zoals hij zelf vaak zegt: “aan de Portugezen die het land verlieten op zoek naar een beter leven en die mij in contact brachten met artistieke managers en culturele vertegenwoordigers in de landen waar ze wonen”.
Hij zong in alle vijf werelddelen. Schitterende hoogtepunten in zijn carrière zijn optredens in het “Olympia” te Parijs, in de Opera´s van Frankfurt en Wiesbaden, in het Caneção in Rio de Janeiro, het Savoy in Helsinki, het Auditorial Nacional te Madrid en het Theater van Sint Petersburg, het Place des Arts in Montreal, het Tivoli van Kopenhagen en Het Concertgebouw in Amsterdam.

De vele onderscheidingen die Carlos do Carmo tot op heden mocht ontvangen variëren van de titel ‘Ereburger van Rio de Janeiro’ tot Erelid van het Claustro Ibero-americano das Artes, van het door de senaat van Rhode Islands - USA toegekende Diploma voor zijn bijdrage aan de verspreiding van de Portugese muziek tot de Gouden Globe van Verdienste en Uitmuntendheid van de SIC. Carlos do Carmo heeft zeker een aantal van zijn doelen bereikt. Hij heeft een publiek dat hem op handen draagt en hem respecteert, dat in hem niet alleen zijn grote kwaliteiten als vertolker bewondert, maar ook zijn kwaliteiten ziet als mens, geïnteresseerd in de ontwikkeling van de muziek van zijn land en gelovend in de ontwikkeling van de mensheid in het algemeen.